Agencja - Biuro nieruchomości Kraków, Wrocław, Gliwice
GWROTA
pajacyk
panteon
pmiska
stv
belka
ikonka postaci

wgraj plik bestiabog.png do katalogu /web/images/bestie_tytuly/

opis

Każdy z nas nie raz w swym życiu słyszał o Bogu – istocie doskonałej, która stworzyła świat i wszelkie życie oraz zawsze czuwa nad nami. Po pojęciem Boga najczęściej rozumie się istotę będącą przedmiotem kultu religijnego. Poza religią, jego osoba pojawia się w wielu wytworach kultury od tysięcy lat. Bardzo znanym i dość powszechnym w literaturze jest przedstawienie Boga jako widza patrzącego na świat będący sceną, gdzie ludzie to aktorzy zmuszeni do odgrywania swych ról. Jednak w tym artykule chcę skupić się na wizerunku Boga w trzech największych religiach monoteistycznych: judaizmie, chrześcijaństwie i islamie. Będą to jedynie skrótowe, najważniejsze informacje, bo nie sposób w krótkim artykule dać pełen obraz Stwórcy, który może się nieco zmieniać, w zależności od odłamu religii.

Zacznijmy od judaizmu - najstarszej religii, która ukształtowała się w drugim tysiącleciu przed naszą erą. To właśnie z niego wywodzi się chrześcijaństwo.

Bóg, czyli Jahwe, to byt niematerialny, bezcielesny i wieczny, który opiekuje się światem. Najistotniejsze jest to, że Bóg jest tu jednoosobowy i niepodzielny. Judaizm surowo zabrania tworzenia jakichkolwiek podobizn Jahwe, jak również nazywania go, gdyż byłoby to ograniczenie jego wszechobecności i potęgi. Określany jest za pomocą akronimu JHWH, od słowa Ja Hweh – ja jestem lub ten, który jest. Ponieważ nie można używać jego imienia w modlitwach, stosuje się zwrot Adonai – „mój Wielki Pan”.

Chrześcijaństwo, według jego wyznawców, zostało założone przez Jezusa z Nazaretu (stosuję określenie „z Nazaretu”, ponieważ słowo chrystus pochodzi od greckiego kristos, oznacza mędrca lub mesjasza i może się odnosić do każdego proroka). Zatem Jezus z Nazaretu miał być zbawicielem i jest współistotny z Bogiem, z którym bywa utożsamiany.

Chrześcijański Stwórca jest trzyosobowy, to tzw. Trójca święta, czyli Bóg Ojciec, Syn Boży i Duch Święty. Wewnątrz chrześcijaństwa, w ramach różnych wyznań, istnieją pewne różnice w postrzeganiu Boga i jego relacji z ludźmi. Z powodu wiary w Trójcę Świętą chrześcijaństwo nie jest uznawane przez muzułmanów za religię monoteistyczną.

Początki islamu liczy się od roku sześćset dwudziestego drugiego naszej ery, czyli ucieczki Mahometa z Mekki do Medyny, ale w istocie o podwalinach nowej wiary zaczął nauczać już wcześniej. W islamie Bóg jest jedną, niepodzielną osobą, nie ma tu określonego wizerunku, czy imienia – słowo Allah, które stosuje się powszechnie, oznacza po arabsku „bóg jedyny”. Islam nie popiera również określania Jezusa z Nazaretu jako Syna Bożego, jest to po prostu jeden z proroków, wśród których największym był Mahomet.

W Koranie Allah jest bytem samoistnym, określanym Panem światów. Świat zaś jest tworzony przez cały czas na nowo, dlatego wciąż ulega zmianom.

W każdej z tych religii Bóg jest miłosierny i łaskawy, choć karze za grzechy (znana jest opowieść o Sodomie i Gomorze, którą według najczęściej podawanej wersji Bóg zniszczył za pomocą deszczu siarki i ognia. Mniej znana wersja mówi o tym, że nakazał on aniołom zrównać miasto z ziemią). Dał też ludziom i aniołom wolną wolę. Często z tego powodu rodziły się pytania o istotę zła i częstą nieobecność dobra. Jeden z filozofów żyjący na przełomie II i III wieku, niejaki Klemens z Aleksandrii, stwierdził, że bunt i upadek diabła oraz popierających go aniołów jest dowodem na istnienie wolnej woli. Ta tzw. teoria predestynacji stwierdza, że Bóg będąc wszechwiedzący przewidział to, zatem świadomie stworzył złe istoty. Wg chrześcijaństwa człowiek jest powołany do osobowej wspólnoty miłości z Bogiem, jednakże konstytutywną cechą osoby jest wolna wola, zatem człowiek może świadomie odrzucić Boga. Tak pojmowane piekło rozumiane jest nie tyle, jako kara boża, co wolny wybór człowieka. Możliwość wyboru zła jest konsekwencją wolnej woli człowieka, bez której nie mógłby być on osobą.

Przypisywane Bogu przez religie monoteistyczne atrybuty (takie jak nieśmiertelność, wszechpotężność, wszechobecność, wszechwiedza, miłosierność, immanentność) mogą prowadzić do logicznych paradoksów, niektóre z nich są wzajemnie lub wewnętrznie sprzeczne, lecz istotą wiary jest to, że Boga nie obowiązują znane nam prawa logiki, zatem zarówno poszczególne jego cechy, jak też ich zestawienie, nie muszą być spójne.

w supernatural

Opisanie Boga w Supernatural nie jest łatwym zadaniem, ponieważ jego postać tak naprawdę nie pojawia się na ekranie i nie jest do końca scharakteryzowana, a jedynie pojawia się w rozmowach bohaterów serialu.

Po raz pierwszy wspomina się o Bogu w pierwszym sezonie, w odcinku Faith, kiedy Sam i Dean udają się do uzdrowiciela. Jak wiemy, to żona podejrzanego odpowiadała za wszystkie cuda, bo zawarła pakt z Kosiarzem. Jednak kiedy Dean zapytał, dlaczego akurat jego wybrano do uzdrowienia, usłyszał w odpowiedzi, że pastor zobaczył bardzo ważne zadanie w życiu łowcy, które jeszcze nie zostało wypełnione.

Osoba Boga na dobre wchodzi do serialu i zyskuje nowy wymiar z początkiem czwartego sezonu. Kiedy Castiel wyciągnął Deana z piekła, stwierdził, że uczynił to na rozkaz Pana. Wszystko nabiera nowego znaczenia, a postać Boga staje się jakby bardziej namacalna, choć wciąż jest nieuchwytna i nie pojawia się osobiście. Jednak skoro istnieją anioły, to musi być i Bóg. Chłopcy dowiadują się wielu rzeczy, jak choćby to, że Bóg stworzył sześćset pieczęci, aby Lucyfer nie uwolnił się z klatki. Pomimo to, Bóg wciąż pozostaje tajemnicą, nie można go nigdzie znaleźć, choć Castiel wciąż próbuje.

Z czasem wychodzi na jaw, że to armia aniołów z Zachariaszem na czele chce doprowadzić do Apokalipsy i przejąć rządy w niebie. Pojawiają się nawet spekulacje, że Bóg zniknął na zawsze. I w tym momencie znów zaczynamy mieć wątpliwości. Kiedy Dean i Sam byli w niebie, Jozue zdradził im, że to właśnie Bóg ich uratował, kiedy powstał Lucyfer, a także wskrzesił Castiela oraz że przed chłopcami jest bardzo trudne zadanie. Choć wielu stwierdziło, że Bóg nie żyje, skoro dopuścił do apokalipsy i uwolnienia Lucyfera, to Castiel nie tracił wiary i wyruszył na poszukiwania, mając jedynie amulet Deana, swoisty „radar Boga”.

Oczywiście wszyscy pamiętamy postać Chucka, który miał wizje dotyczące życia chłopców i pisał o nich książki. Po jego zaskakującym zniknięciu na koniec odcinka Swan Song, wiele osób zaczęło się zastanawiać, czy to przypadkiem nie on jest Bogiem. Zwłaszcza po tym, jak Jozue zdradził, że Wszechmogący ukrywa się na Ziemi. Jednak są to jedynie spekulacje i nic tak naprawdę nie wiadomo.

Kiedy Bóg wciąż nie pojawia się w szóstym sezonie po tym, jak Lucyfer został na powrót uwięziony w klatce, w niebiosach dochodzi do wojny domowej. Rafael robi wszystko, by zdobyć władzę, a Castiel chcąc mu w tym przeszkodzić, schodzi na złą drogę – paktuje z demonami. I choć w jednym z ostatnich odcinków Cas modlił się do Boga, prosząc o znak i wsparcie, na koniec wchłonął wszystkie dusze z czyśćca i obwieścił, że jest nowym bogiem.
Gdzie zatem jest prawdziwy Stwórca? Być może dowiemy się tego w kolejnym sezonie. Nie ulega jednak wątpliwościom, że jest to postać ogromnie tajemnicza i nieuchwytna.

Według Śmierci Bóg jest równie stary, jak ona. Śmierć zdradza też, że gdy nadejdzie koniec czasu, Bóg umrze, a Śmierć zabierze go w zaświaty, by potem sama zniknąć.

Czy zagadka Boga w Supernatural zostanie rozwiązana? Cóż, niedługo się przekonamy.



odcineczki

galeria

 
Autor: Asia



Supernatural.com.pl @ Wszelkie prawa zastrzeżone.Strona Non- Profit prowadzona przez fanów dla fanów.