Agencja - Biuro nieruchomości Kraków, Wrocław, Gliwice
GWROTA
panteon
stv
belka
ikonka postaci

wgraj plik bestiashedim.png do katalogu /web/images/bestie_tytuly/

opis

Shedim to rodzaj duchów lub demonów z mitologii żydowskiej. Dwukrotnie ich imię pojawia się w Tanakh, zawsze wiążąc się z ofiarami zwierzęcymi lub z dziecięcymi składanymi fałszywym bogom zwanym złymi duchami. Starotestamentowa Księga Powtórzonego Prawa wspomina o tych istotach w następujący sposób: „Złym duchom (hebr. Shedim) składają ofiary, nie Bogu. Bogom, których oni nie znają, nowym, świeżo przybyłym – nie służyli im wasi przodkowie”. Kolejna wzmianka pojawia się się w Księdze Psalmów: „I składali w ofierze swych synów i córki złym duchom”. Określenie Shedim zawsze występuje w liczbie mnogiej, dlatego jest tłumaczone jako „duchy” lub „złe duchy”. 

Niektóre współczesne tłumaczenia słowa Shedim opierają się na akadyjskim słowie Shedu, oznaczającym miejscowe, dobre lub złe istoty. Shedu czasami pełniły funkcje duchów opiekuńczych lub domowych, ale także istot wrogich dla ludzi. Znane były zarówno z niszczycielskiej siły dla przeciwników, jak i łaskawości dla swoich wyznawców. Możliwym jest, że Shedim oraz Shedu posiadają dwoistą naturę, która w różnych sytuacjach przejawia się w odmienny sposób.

Chasydzka demonologia zawiera przekaz, jakoby Shedim powstały poprzez związek archanioła Azazela z ludzką kobietą zwaną Naamah. Można również znaleźć wersję, że były potomkami Adama i jego pierwszej żony – Lilith. Istoty powstałe z takiego połączenia mogły przejawiać dwoistość cech, gdy boska natura anioła została wymieszana z ziemską naturą człowieka. Talmudyczne pisma zdają się potwierdzać tą hipotezę, gdyż istnieje opis Shedim jako istot posiadających ludzką formę, spożywających posiłki oraz pijących wodę jak człowiek. Mogły się rozmnażać i były śmiertelne. Potrafiły przynosić nieszczęście i chorobę.

Chodziły słuchy, że źli ludzie poświęcali swe córki dla Shedim, choć nie do końca wiadomo, czy chodziło o krwawe ofiary, czy usługi seksualne.

By przekonać się o obecności Shedim, należało rozsypać popiół, a wtedy ukazywały się odciski ich stóp. Potrafiły towarzyszyć zmarłym w ich ostatniej drodze, a później krążyć nad grobami. Nie należało wzywać ich imienia, ani przywoływać je gwizdaniem. Nie powinno się do końca domykać okiennic w domu, by przypadkiem nie uwięzić Shedim w środku. 

Niektórzy uważają, że Shedim są potomkami wężopodobnych demonów, takich jak Wąż, który skusił Ewę w Edenie, inni – że mają kogucie stopy i pazury, a z drugiej strony – anielskie skrzydła i tak jak anioły, znają przyszłość. Kolejna legenda zakłada, że Shedim miały stać się pierwszymi ludźmi, ale Bóg porzucił ich tworzenie ze względu na świętość sobotniego szabatu, a kiedy szabat się skończył, pozostawił ich w owej niedokończonej formie, dowodząc, że wszystko, co powstaje przed świętem, należy uznać za skończone. 

Zarówno w kulturze żydowskiej, jak i arabskiej Shedim są sługami Asmodeusza, który jest ich królem.

 

w supernatural

Shedim są najbardziej przerażającymi istotami z głębin Piekła. Z uwagi na ich mroczną i bezlitosną naturę Bóg zamknął je w otchłaniach piekielnych, by nigdy nie wyszły na światło dnia. W którymś momencie Książę Piekieł, Asmodeusz uwolnił je, myśląc, że będzie potrafił nad nimi zapanować i dzięki nim zyskać przewagę nad Lucyferem. Jednakże Lucyfer, obawiając się Shedim, zamknął je z powrotem. 

Z wyglądu mają bladą, pocętkowaną skórę, jakby poparzoną, a palce zakończone długimi, czarnymi szponami. Po raz pierwszy i jak na razie ostatni pojawiły się w odcinku 13.02 „The Rising son”, gdy Asmodeusz podstępem (pod postacią proroka Donatello) namówił Jacka, by otworzył otchłanie Piekieł i Shedim poczęły wypełzać na powierzchni. Lecz gdy Jack zorientował się, że został oszukany (Asmodeusz próbował zabić Sama, Deana i prawdziwego Donatello), odesłał Shedim z powrotem do Piekła i zapieczętował wrota.



odcineczki

galeria

 
Autor: Maire



Supernatural.com.pl @ Wszelkie prawa zastrzeżone.Strona Non- Profit prowadzona przez fanów dla fanów.