Agencja - Biuro nieruchomości Kraków, Wrocław, Gliwice
GWROTA
panteon
stv
belka
ikonka postaci

wgraj plik bestiaciemnosc.png do katalogu /web/images/bestie_tytuly/

opis

Boginie (lub bogowie) nocy i pierwotnej ciemności istnieją w wielu religiach. Znamy arabskiego Al-Qaum (boga wojny i nocy), azteckiego Tezcatlipoca (boga nocnego nieba, wichrów, wojny i czarów), egipskiego Kuka(personifikacja pierwotnej ciemności, symbol nieznanego i chaosu - był bogiem androgynicznym, występującym jako kobieta z głową węża o imieniu Kauket lub jako mężczyzna z głową żaby, a co ciekawe był również znany jako Przynoszący Światło, ponieważ powstał przed światłem), egipską Nephthys (boginię nocy, narodzin i śmierci), etruskąArtume (Aritimi, Artames lub Artumes, bogini nocy), fińską Louhi (boginię czarów, ciemności i zła), grecką Achlys (pierwotny mrok wiecznej nocy, nieszczęścia i smutku, istniejącą jeszcze przed Chaosem), grecką Nyks (uosobienie nocy, bogini z bóstw pierwotnych, córkę Chaosu, matkę m.in. Nemezis, Charona, Tanatosa i Hypnosa), greckiego Ereba (boga ciemności podziemnej, syna Chaosa i męża Nyks), grecką Hekate (boginię czarów, ciemności i widm, a czasem pokuty i zemsty), hinduskiego Rahu (boga ciemności, który pod postacią węża połyka słońce), hinduską Ratri (boginię nocy), japońskiego AmatsuMikaboshi(boga zła i ciemności), maoryską Hine-nui-te-pō (boginię nocy, śmierci i świata podziemnego), norweską Nott (uosobienie nocy), rzymskie odpowiedniki Nyks i Ereba, czyli Nox i Scotusa, czy słowiańskiego Chernoboga (boga ciemnej strony w równowadze światła i ciemności, a zatem mroku i zła), a to zapewne jeszcze nie wszyscy.

Oprócz bóstw jako takich Ciemność pojawia się jako odrębny byt w religiach dualistycznych, zakładających istnienie dwóch równorzędnych sił "Dobra" i "Zła", "Światła" i "Ciemności", "Dobrego Boga" i "Złego Boga", równorzędnych i współodwiecznych. Do religii dualistycznych zaliczamy m.in. zaratusztrianizm, gnostycyzm, manicheizm czy wierzenia katarów.Zaratusztrianizm mówił o Ahura Mazda (Panie Mądrości) i jego przeciwieństwieAngraMainju (Arymanie, Ahrimanie, Złym Duchu, Panu podziemnego świata, władającym dewami, inaczej demonami) toczących ze sobą bezustanny bój o władzę nad światem.

„Na początku były dwa duchy: Ormazd (Ahura Mazda) i Aryman (AngraMainyu). Ormazd przebywał w górze, w nieskończonym blasku. Aryman w dole, w mroku nieprzeniknionym. Wszystko co dobre - mądrość, prawość, jasność, piękno - zawarte było w Ormazdzie, wszystko co złe w Arymanie. I tak było od nieskończoności.Aż wydarzyło się, że promień blasku przeniknął mrok i Aryman poznał, że nie jest sam, że jest jeszcze coś innego. Przyciągnięty blaskiem podążył w górę i chciał ową jasność pochwycić. Ormazd jednak przemądry rzucił w niego słowem modlitwy, które odebrało siły władcy ciemności, tak że spadł w przepaść i przebywał tam przez trzy tysiące lat."

Zgodnie z założeniem gnostyków świat materialny został stworzony przez złego Boga, według katarów - przez złego Boga lub szatana, toczącego walkę z Bogiem dobrym, stwórcą świata duchowego (w dualizmie absolutnym zły Bóg był równy dobremu, w umiarkowanym stał od niego niżej jako Satanael, czyli Lucyfer).

Również w tzw. „Rękopisach znad Morza Martwego" czy Rękopisach z Qumran (apokryficznych pismach Starego Testamentu i pismach wspólnoty esseńskiej, prawdopodobnie gnostyckiej) pojawia się idea Księcia Światłości (dobrego ducha, opiekuna prawych) i Księcia Ciemności(złego ducha, patrona niegodziwych) stale ze sobą walczących. Jak napisano w Zwoju Wojny: „Od wieków wyznaczałeś Księcia światłości, aby nas umacniał w dziale wszystkich synów sprawiedliwości i wszystkich duchów prawdy pod Swoim panowaniem. Ty stworzyłeś na zgubę Beliala i anioła wrogości, w ciemności jego występku, w jego zamiarach jest bezbożność i występek, a wszystkie duchy jego działu, aniołowie zniszczenia, postępują według przykazań ciemności i do niej wspólnie zmierzają".

W chrześcijaństwie Ciemność jako byt pojawia się jedynie na samym początku, gdy Bóg stworzył Niebo i Ziemię, ale jeszcze nie rozdzielił światła od mroku.
W Księdze Rodzaju czytamy: A ziemia była bezkształtna i pusta i ciemność panowała na powierzchni głębiny wodnej. [...]I Bóg przemówił: „Niech powstanie światło". Wtedy powstało światło. Potem widział Bóg, że światło jest dobre i oddzielił światło od ciemności. zaczął nazywać światło Dniem, ciemność zaś nazwał Nocą."

 

w supernatural

Kim zatem jest Ciemność pojawiająca się w Supernatural? Mrokiem oddzielonym przez Boga od światła na początku stworzenia, czy siłą mu równorzędną, odwieczną, lecz przez długi czas „uwięzioną"?

Po raz pierwszy poznajemy ją w finale sezonu 10 „My Brother'sKeeper", gdy okazuje się fatalną konsekwencją zdjęcia Piętna Kaina. Wcześniej Śmierć tłumaczył Deanowi Winchesterowi, że Piętno jest jednocześnie kluczem i zamkiem powstrzymującym Ciemność - uwięziony przez Boga byt tak potężny i amoralny, że niegdyś sprowadził na manowce ulubionego anioła Pana - Lucyfera, któremu ten powierzył „klucz i zamek". Po usunięciu Piętna (zaklęcie rzucone przez Rowenę), Ciemność została uwolniona z odwiecznego więzienia, błyskawicami runęła na Ziemię w Superior w Nebrasce, budząc słupy czarnego dymu, które połączyły się w wielką chmurę i z siłą i prędkością spływu piroplastycznego rozbryzgnęły po okolicy, pochłaniając m.in.impalę z braćmi Winchesterami.

W pierwszym odcinku sezonu 11 „Out of the darkness, into the fire" Dean ma wizję Ciemności pod postacią młodej kobiety o imieniu Amara z Piętnem Kaina na piersi, która zapewnia go, że są ze sobą powiązani i nigdy wzajemnie sobie nie zaszkodzą. W międzyczasie okazuje się, że Ciemność, która rozpełzła się po okolicy przemienia ludzi w szalonych, agresywnych i żądnych krwi zombie z czarnymi żyłami wyraziście rysującymi się pod skórą, którym trudno przemówić do rozsądku inaczej niż zabijając, ale których żywot i tak jest krótki, jako że umierają w kilka, kilkanaście godzin po zainfekowaniu. W szpitalu, do którego trafiają Sam i Dean Winchesterowie właśnie narodziło się dziecko, które ojciec przed śmiercią nazywa imieniem Amara i które nosi na piersi Piętno Kaina. 

Amara jako dziecko przejawia zdolności nadprzyrodzone, potrafi posługiwać się telekinezą i okazuje się, że żywi się ludzkimi duszami, a przy okazji rozwija się w przyspieszonym tempie. Amara pobiera przyspieszony kurs wiedzy o świecie pod opieką Crowley'a, rozmawia ze swoją starszą wersją w lustrze (zapewniając samą siebie, że gdy dorośnie, pozna własne przeznaczenie) i pożywia się demonami, wciąż rosnąc w zadziwiającym tempie. 

Ciemność - Amara jest siostrą Boga.

Imię „Amara" jest imieniem kobiecym, pochodzenia hiszpańskiego, oznaczającym „coś niezniszczalnego" (podobnie brzmią np. Anna-Maria, Amira, Amra, Amora czy Ameerah) lub z łaciny od słowa „amarus" czyli „gorzki", czy „cierpki". Poza tym Amara to starożytne egipskie miasto w Nubii, a Al-Amara - miasto w Iraku, nad brzegami rzeki Tygrys.



odcineczki

galeria

 
Autor: Maire



Supernatural.com.pl @ Wszelkie prawa zastrzeżone.Strona Non- Profit prowadzona przez fanów dla fanów.